Filtry

Zakład Wodociągu Centralnego jest najstarszym (wybudowany w latach 1883-1886) i największym z trzech warszawskich wodociągów. Dostarcza wodę mieszkańcom Warszawy od połowy 1886 roku - pokrywając 50% zapotrzebowania stolicy. Jako jedyny wodociąg posiada dwa ciągi technologiczne: pierwszy zaprojektowany został przez Williama Lindleya i jego syna Williama Heerleina Lindleya, wzbogacony w 1933 roku o Zakład Filtrów Pospiesznych. Drugi ciąg technologiczny uruchomiony został w 1972 roku. Podczas budowy Filtrów wykorzystano najnowocześniejsze ówczesne rozwiązania techniczne. Podstawowym materiałem budowlanym są tu specjalnie wypalane, odporne na wilgoć cegły.
Wybuch II wojny światowej brutalnie przerwał pomyślny dla Wodociągów okres. Zarówno bombardowania we wrześniu 1939 roku jak i walki powstania warszawskiego (1944) spowodowały ogromne straty. Ucierpiały zarówno obiekty jak i sieć wodociągowa i kanalizacyjna. 22 września 1944 roku Warszawa została pozbawiona wody. Wodociągi unieruchomione były aż do 29 maja 1945 roku. Usunięcie zniszczeń i odbudowa obiektów oraz skompletowanie maszyn zrabowanych i wywiezionych z Warszawy przez wycofujące się wojska niemieckie trwało kilka lat.   
Obecnie Zakład Wodociągu Centralnego korzysta z nowocześnie wyposażonego laboratorium, które bada wodę na wszystkich etapach uzdatniania oraz w sieci wodociągowej. Oprócz kontroli jakości wody wykonywanej przez laboratorium, wybrane parametry są monitorowane przez urządzenia pomiarowe w systemie on-line.
Stacja Filtrów otwiera swoje podwoje w lipcu i sierpniu w ramach Dni Otwartych. Wówczas wszyscy chętni mogą zobaczyć zabytkową Stację Filtrów funkcjonującą od ponad 120 lat.
Obiekt można zwiedzić wyłącznie za zaproszeniem. Ich dystrybucja rozpoczyna się zazwyczaj w ostatnim tygodniu czerwca. Wówczas na wartowni Zakładu Wodociągu Centralnego można odebrać dowolną ilość zaproszeń na dany dzień i godzinę.